pün­tig op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈpʏn·tɪç/
Adjektiv
Sülven: pün·tig
püntiger püntigst
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
geziert
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Pünt + -ig