hick­ha­cken op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈhɪk·hakn̩/
Verb
Sülven: hick·ha·cken
[1]
Opbowoortschatt
sik ~
plattdüütsch:
sik strieden, openanner rümhacken
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
hickhacken
PPP:
hickhackt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik hickhack
du hickhackst
he/se/dat hickhackt
wi hickhackt
ji hickhackt
se hickhackt
Vergangen Tiet:
ik hickhack
du hickhackst
he/se/dat hickhack
wi hickhacken
ji hickhacken
se hickhacken
Perfekt:
ik heff hickhackt
du hest hickhackt
he/se/dat hett hickhackt
wi hebbt hickhackt
ji hebbt hickhackt
se hebbt hickhackt
Kunjunktiv:
ik hickhack
du hickhackst
he/se/dat hickhack
wi hickhacken
ji hickhacken
se hickhacken
Imperativ:
hickhack!
hickhackt!