Dwin­gelan­dee­ in het Nedersaksisch

Uitspraak: /ˈdvɪn·ɡə·lanˌdɛɪ̯/
zelfstandig naamwoord
Afbreking: Dwin·ge·lan·dee
Plural: Dwin­gelan­de­en f de Dwin­gelan­dee­
[1]
perifere woordenschat
actief
Nedersaksisch:
Herrschop von en Dwingeland
Nederlands:
Duits:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: dwingen + -ee