an­snal­len auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈanˌsnaln̩/
Verb
Silbentrennung: an·snal·len
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
ansnallen
Partizip Perfekt:
ansnallt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik snall an
du snallst an
he/se/dat snallt an
wi snallt an
ji snallt an
se snallt an
Imperfekt:
ik snall an
du snallst an
he/se/dat snall an
wi snallen an
ji snallen an
se snallen an
Perfekt:
ik heff ansnallt
du hest ansnallt
he/se/dat hett ansnallt
wi hebbt ansnallt
ji hebbt ansnallt
se hebbt ansnallt
Konjunktiv:
ik snall an
du snallst an
he/se/dat snall an
wi snallen an
ji snallen an
se snallen an
Imperativ:
snall an!
snallt an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + snallen