snal­len auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈsnaln̩/
Verb
Silbentrennung: snal·len
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
englisch:

Verbformen:

Infinitiv:
snallen
Partizip Perfekt:
snallt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik snall
du snallst
he/se/dat snallt
wi snallt
ji snallt
se snallt
Imperfekt:
ik snall
du snallst
he/se/dat snall
wi snallen
ji snallen
se snallen
Perfekt:
ik heff snallt
du hest snallt
he/se/dat hett snallt
wi hebbt snallt
ji hebbt snallt
se hebbt snallt
Konjunktiv:
ik snall
du snallst
he/se/dat snall
wi snallen
ji snallen
se snallen
Imperativ:
snall!
snallt!

Etymologie:

Wort abgeleitet von: Snall