ver­hü­ren auf Plattdeutsch

Aussprache: /fəɾˈhyː·ɾən/
Verb
Silbentrennung: ver·hü·ren
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
vermeden
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
ver­hü­ren
Partizip Perfekt:
ver­hüürt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik ver­hüür
du ver­hüürst
he/se/dat ver­hüürt
wi ver­hüürt
ji ver­hüürt
se ver­hüürt
Imperfekt:
ik ver­hüür
du ver­hüürst
he/se/dat ver­hüür
wi ver­hü­ren
ji ver­hü­ren
se ver­hü­ren
Perfekt:
ik heff ver­hüürt
du hest ver­hüürt
he/se/dat hett ver­hüürt
wi hebbt ver­hüürt
ji hebbt ver­hüürt
se hebbt ver­hüürt
Konjunktiv:
ik ver­hüür
du ver­hüürst
he/se/dat ver­hüür
wi ver­hü­ren
ji ver­hü­ren
se ver­hü­ren
Imperativ:
ver­hüür!
ver­hüürt!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: ver- + hüren