be­lig­gen auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /bəˈlɪɡn̩/
Verb
Silbentrennung: be·lig·gen
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
beliggen
Partizip Perfekt:
belegen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik beligg
du beliggst
he/se/dat beliggt
wi beliggt
ji beliggt
se beliggt
Imperfekt:
ik beleeg
du beleegst
he/se/dat beleeg
wi belegen
ji belegen
se belegen
Perfekt:
ik heff belegen
du hest belegen
he/se/dat hett belegen
wi hebbt belegen
ji hebbt belegen
se hebbt belegen
Konjunktiv:
ik beleeg
du beleegst
he/se/dat beleeg
wi belegen
ji belegen
se belegen
Imperativ:
beligg!
beliggt!
Infinitiv:
beliggen
Partizip Perfekt:
belegen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik beligg
du beliggst
he/se/dat beliggt
wi beliggt
ji beliggt
se beliggt
Imperfekt:
ik belagg
du belaggst
he/se/dat belagg
wi belaggen
ji belaggen
se belaggen
Perfekt:
ik heff belegen
du hest belegen
he/se/dat hett belegen
wi hebbt belegen
ji hebbt belegen
se hebbt belegen
Konjunktiv:
ik belagg
du belaggst
he/se/dat belagg
wi belaggen
ji belaggen
se belaggen
Imperativ:
beligg!
beliggt!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: be- + liggen