belig­gen auf Plattdeutsch

Aussprache: /bəˈlɪɡn̩/
Verb
Silbentrennung: be·lig·gen
[1]
Randwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
belig­gen
Partizip Perfekt:
bele­gen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik beligg
du beligg­st
he/se/dat beligg­t
wi beligg­t
ji beligg­t
se beligg­t
Imperfekt:
ik belagg
du belagg­st
he/se/dat belagg
wi belag­gen
ji belag­gen
se belag­gen
Perfekt:
ik heff bele­gen
du hest bele­gen
he/se/dat hett bele­gen
wi hebbt bele­gen
ji hebbt bele­gen
se hebbt bele­gen
Konjunktiv:
ik belagg
du belagg­st
he/se/dat belagg
wi belag­gen
ji belag­gen
se belag­gen
Imperativ:
beligg!
beligg­t!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: be- + liggen