belig­gen op Plattdüütsch

Utspraak: /bəˈlɪɡn̩/
Verb
Sülven: be·lig·gen
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
belig­gen
PPP:
bele­gen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik beligg
du beligg­st
he/se/dat beligg­t
wi beligg­t
ji beligg­t
se beligg­t
Vergangen Tiet:
ik belagg
du belagg­st
he/se/dat belagg
wi belag­gen
ji belag­gen
se belag­gen
Perfekt:
ik heff bele­gen
du hest bele­gen
he/se/dat hett bele­gen
wi hebbt bele­gen
ji hebbt bele­gen
se hebbt bele­gen
Kunjunktiv:
ik belagg
du belagg­st
he/se/dat belagg
wi belag­gen
ji belag­gen
se belag­gen
Imperativ:
beligg!
beligg­t!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: be- + liggen