man­ke­ren auf Plattdeutsch

Aussprache: /manˈkɛː·ɾən/
Verb
Silbentrennung: man·ke·ren
[1]
Randwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
fehlen
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
man­ke­ren
Partizip Perfekt:
man­keert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik man­keer
du man­keerst
he/se/dat man­keert
wi man­keert
ji man­keert
se man­keert
Imperfekt:
ik man­keer
du man­keerst
he/se/dat man­keer
wi man­ke­ren
ji man­ke­ren
se man­ke­ren
Perfekt:
ik heff man­keert
du hest man­keert
he/se/dat hett man­keert
wi hebbt man­keert
ji hebbt man­keert
se hebbt man­keert
Konjunktiv:
ik man­keer
du man­keerst
he/se/dat man­keer
wi man­ke­ren
ji man­ke­ren
se man­ke­ren
Imperativ:
man­keer!
man­keert!