snü­cken auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈsnʏkn̩/
Verb
Silbentrennung: snü·cken
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
snü­cken
Partizip Perfekt:
snü­ckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik snü­ck
du snü­ckst
he/se/dat snü­ckt
wi snü­ckt
ji snü­ckt
se snü­ckt
Imperfekt:
ik snü­ck
du snü­ckst
he/se/dat snü­ck
wi snü­cken
ji snü­cken
se snü­cken
Perfekt:
ik heff snü­ckt
du hest snü­ckt
he/se/dat hett snü­ckt
wi hebbt snü­ckt
ji hebbt snü­ckt
se hebbt snü­ckt
Konjunktiv:
ik snü­ck
du snü­ckst
he/se/dat snü­ck
wi snü­cken
ji snü­cken
se snü­cken
Imperativ:
snü­ck!
snü­ckt!