an­fan­gen auf Plattdeutsch

Identische Wörter ››› anfängen ❔︎
Aussprache op Platt: /ˈanˌfaŋn̩/
Verb
Silbentrennung: an·fan·gen
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:

Verbformen:

Infinitiv:
anfangen
Partizip Perfekt:
anfungen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik fang an
du fangst an
he/se/dat fangt an
wi fangt an
ji fangt an
se fangt an
Imperfekt:
ik füng an
du füngst an
he/se/dat füng an
wi füngen an
ji füngen an
se füngen an
Perfekt:
ik bün anfungen
du büst anfungen
he/se/dat is anfungen
wi sünd anfungen
ji sünd anfungen
se sünd anfungen
Konjunktiv:
ik füng an
du füngst an
he/se/dat füng an
wi füngen an
ji füngen an
se füngen an
Imperativ:
fang an!
fangt an!
Infinitiv:
anfangen
Partizip Perfekt:
anfangen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik fang an
du fangst an
he/se/dat fangt an
wi fangt an
ji fangt an
se fangt an
Imperfekt:
ik füng an
du füngst an
he/se/dat füng an
wi füngen an
ji füngen an
se füngen an
Perfekt:
ik bün anfangen
du büst anfangen
he/se/dat is anfangen
wi sünd anfangen
ji sünd anfangen
se sünd anfangen
Konjunktiv:
ik füng an
du füngst an
he/se/dat füng an
wi füngen an
ji füngen an
se füngen an
Imperativ:
fang an!
fangt an!
Infinitiv:
anfangen
Partizip Perfekt:
anfangen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik fang an
du fangst an
he/se/dat fangt an
wi fangt an
ji fangt an
se fangt an
Imperfekt:
ik fung an
du fungst an
he/se/dat fung an
wi fungen an
ji fungen an
se fungen an
Perfekt:
ik bün anfangen
du büst anfangen
he/se/dat is anfangen
wi sünd anfangen
ji sünd anfangen
se sünd anfangen
Konjunktiv:
ik fung an
du fungst an
he/se/dat fung an
wi fungen an
ji fungen an
se fungen an
Imperativ:
fang an!
fangt an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + fangen