af­plü­cken auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈafˌplʏkn̩/
Verb
Silbentrennung: af·plü·cken
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
afrieten
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
af­plü­cken
Partizip Perfekt:
af­plu­ckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik plu­ck af
du plu­ckst af
he/se/dat plu­ckt af
wi plu­ckt af
ji plu­ckt af
se plu­ckt af
Imperfekt:
ik plu­ck af
du plu­ckst af
he/se/dat plu­ck af
wi plu­cken af
ji plu­cken af
se plu­cken af
Perfekt:
ik heff af­plu­ckt
du hest af­plu­ckt
he/se/dat hett af­plu­ckt
wi hebbt af­plu­ckt
ji hebbt af­plu­ckt
se hebbt af­plu­ckt
Konjunktiv:
ik plu­ck af
du plu­ckst af
he/se/dat plu­ck af
wi plu­cken af
ji plu­cken af
se plu­cken af
Imperativ:
plu­ck af!
plu­ckt af!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: af- + plücken