anklop­pen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌklɔpm̩/
Verb
Silbentrennung: an·klop·pen
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
an en Döör slahn, un sik so bemarkbor maken
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
anklop­pen
Partizip Perfekt:
anklopp­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik klopp an
du klopp­st an
he/se/dat klopp­t an
wi klopp­t an
ji klopp­t an
se klopp­t an
Imperfekt:
ik klopp an
du klopp­st an
he/se/dat klopp an
wi klop­pen an
ji klop­pen an
se klop­pen an
Perfekt:
ik heff anklopp­t
du hest anklopp­t
he/se/dat hett anklopp­t
wi hebbt anklopp­t
ji hebbt anklopp­t
se hebbt anklopp­t
Konjunktiv:
ik klopp an
du klopp­st an
he/se/dat klopp an
wi klop­pen an
ji klop­pen an
se klop­pen an
Imperativ:
klopp an!
klopp­t an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + kloppen