an­klop­pen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈanˌklɔpm̩/
Verb
Sülven: an·klop·pen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
an en Döör slahn, un sik so bemarkbor maken
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
an­klop­pen
PPP:
an­klopp­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik klopp an
du klopp­st an
he/se/dat klopp­t an
wi klopp­t an
ji klopp­t an
se klopp­t an
Vergangen Tiet:
ik klopp an
du klopp­st an
he/se/dat klopp an
wi klop­pen an
ji klop­pen an
se klop­pen an
Perfekt:
ik heff an­klopp­t
du hest an­klopp­t
he/se/dat hett an­klopp­t
wi hebbt an­klopp­t
ji hebbt an­klopp­t
se hebbt an­klopp­t
Kunjunktiv:
ik klopp an
du klopp­st an
he/se/dat klopp an
wi klop­pen an
ji klop­pen an
se klop­pen an
Imperativ:
klopp an!
klopp­t an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + kloppen