an­hö­ren auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌhœɪ̯·ɾən/
Verb
Silbentrennung: an·hö·ren
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
tohören bet wat ut is
deutsch:
[2]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
klingen
deutsch:
englisch:
Beispiele:
[1] Dat hoort sik nich goot an.

Verbformen:

Infinitiv:
an­hö­ren
Partizip Perfekt:
an­hoort
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik hoor an
du hoorst an
he/se/dat hoort an
wi hoort an
ji hoort an
se hoort an
Imperfekt:
ik hoor an
du hoorst an
he/se/dat hoor an
wi ho­ren an
ji ho­ren an
se ho­ren an
Perfekt:
ik heff an­hoort
du hest an­hoort
he/se/dat hett an­hoort
wi hebbt an­hoort
ji hebbt an­hoort
se hebbt an­hoort
Konjunktiv:
ik hoor an
du hoorst an
he/se/dat hoor an
wi ho­ren an
ji ho­ren an
se ho­ren an
Imperativ:
hoor an!
hoort an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + hören