anma­ken auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌmɔːkn̩/
Verb
Silbentrennung: an·ma·ken
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
anstellen
deutsch:
Beispiele:
[1] Maak dat Feernsehn an!
[2]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
deutsch:
Beispiele:
[1] Wöölt wi de Lichterkeed al an’n Wiehnachtsboom anmaken?

Verbformen:

Infinitiv:
anma­ken
Partizip Perfekt:
anmaakt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik maak an
du maakst an
he/se/dat maakt an
wi maakt an
ji maakt an
se maakt an
Imperfekt:
ik möök an
du möökst an
he/se/dat möök an
wi mö­ken an
ji mö­ken an
se mö­ken an
Perfekt:
ik heff anmaakt
du hest anmaakt
he/se/dat hett anmaakt
wi hebbt anmaakt
ji hebbt anmaakt
se hebbt anmaakt
Konjunktiv:
ik möök an
du möökst an
he/se/dat möök an
wi mö­ken an
ji mö­ken an
se mö­ken an
Imperativ:
maak an!
maakt an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + maken