an­seihn auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈanˌzaɪ̯n/
Verb
Silbentrennung: an·seihn
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:
sow

Verbformen:

Infinitiv:
anseihn
Partizip Perfekt:
anseiht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik seih an
du seihst an
he/se/dat seiht an
wi seiht an
ji seiht an
se seiht an
Imperfekt:
ik seih an
du seihst an
he/se/dat seih an
wi seihn an
ji seihn an
se seihn an
Perfekt:
ik heff anseiht
du hest anseiht
he/se/dat hett anseiht
wi hebbt anseiht
ji hebbt anseiht
se hebbt anseiht
Konjunktiv:
ik seih an
du seihst an
he/se/dat seih an
wi seihn an
ji seihn an
se seihn an
Imperativ:
seih an!
seiht an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + seihn