an­seihn op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈanˌzaɪ̯n/
Verb
Sülven: an·seihn
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
an­seihn
PPP:
an­seiht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik seih­ an
du seihst an
he/se/dat seiht an
wi seiht an
ji seiht an
se seiht an
Vergangen Tiet:
ik seih­ an
du seihst an
he/se/dat seih­ an
wi seihn an
ji seihn an
se seihn an
Perfekt:
ik heff an­seiht
du hest an­seiht
he/se/dat hett an­seiht
wi hebbt an­seiht
ji hebbt an­seiht
se hebbt an­seiht
Kunjunktiv:
ik seih­ an
du seihst an
he/se/dat seih­ an
wi seihn an
ji seihn an
se seihn an
Imperativ:
seih­ an!
seiht an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + seihn