hentel­len auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈhɛnˌtɛln̩/
Verb
Silbentrennung: hen·tel·len
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
tellen un vör een henleggen
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
hentel­len
Partizip Perfekt:
hentell­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik tell hen
du tell­st hen
he/se/dat tell­t hen
wi tell­t hen
ji tell­t hen
se tell­t hen
Imperfekt:
ik tell hen
du tell­st hen
he/se/dat tell hen
wi tel­len hen
ji tel­len hen
se tel­len hen
Perfekt:
ik heff hentell­t
du hest hentell­t
he/se/dat hett hentell­t
wi hebbt hentell­t
ji hebbt hentell­t
se hebbt hentell­t
Konjunktiv:
ik tell hen
du tell­st hen
he/se/dat tell hen
wi tel­len hen
ji tel­len hen
se tel­len hen
Imperativ:
tell hen!
tell­t hen!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: hen + tellen