tobin­nen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈtɔu̯ˌbɪn̩/
Verb
Silbentrennung: to·bin·nen
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
tobin­nen
Partizip Perfekt:
tobun­nen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik binn to
du binn­st to
he/se/dat binn­t to
wi binn­t to
ji binn­t to
se binn­t to
Imperfekt:
ik bünn to
du bündst to
he/se/dat bünn to
wi bün­nen to
ji bün­nen to
se bün­nen to
Perfekt:
ik heff tobun­nen
du hest tobun­nen
he/se/dat hett tobun­nen
wi hebbt tobun­nen
ji hebbt tobun­nen
se hebbt tobun­nen
Konjunktiv:
ik bünn to
du bündst to
he/se/dat bünn to
wi bün­nen to
ji bün­nen to
se bün­nen to
Imperativ:
binn to!
binn­t to!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: to + binnen