to­bin­nen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈtɔu̯ˌbɪn̩/
Verb
Sülven: to·bin·nen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
to­bin­nen
PPP:
to­bun­nen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik binn to
du binn­st to
he/se/dat binn­t to
wi binn­t to
ji binn­t to
se binn­t to
Vergangen Tiet:
ik bünn to
du bünn­st to
he/se/dat bünn to
wi bün­nen to
ji bün­nen to
se bün­nen to
Perfekt:
ik heff to­bun­nen
du hest to­bun­nen
he/se/dat hett to­bun­nen
wi hebbt to­bun­nen
ji hebbt to­bun­nen
se hebbt to­bun­nen
Kunjunktiv:
ik bünn to
du bünn­st to
he/se/dat bünn to
wi bün­nen to
ji bün­nen to
se bün­nen to
Imperativ:
binn to!
binn­t to!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: to + binnen