üm­rie­ten auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈʏmˌɾiːtn̩/
Verb
Silbentrennung: üm·rie·ten
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
ümstöten
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
üm­rie­ten
Partizip Perfekt:
üm­re­ten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik riet üm
du rit­tst üm
he/se/dat ritt üm
wi riet üm
ji riet üm
se riet üm
Imperfekt:
ik reet üm
du reetst üm
he/se/dat reet üm
wi re­ten üm
ji re­ten üm
se re­ten üm
Perfekt:
ik heff üm­re­ten
du hest üm­re­ten
he/se/dat hett üm­re­ten
wi hebbt üm­re­ten
ji hebbt üm­re­ten
se hebbt üm­re­ten
Konjunktiv:
ik reet üm
du reetst üm
he/se/dat reet üm
wi re­ten üm
ji re­ten üm
se re­ten üm
Imperativ:
riet üm!
riet üm!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: üm + rieten