üm­tuu­schen auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈʏmˌtuːʃn̩/
Verb
Silbentrennung: üm·tuu·schen
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:

Verbformen:

Infinitiv:
ümtuuschen
Partizip Perfekt:
ümtuuscht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik tuusch üm
du tuuschst üm
he/se/dat tuuscht üm
wi tuuscht üm
ji tuuscht üm
se tuuscht üm
Imperfekt:
ik tuusch üm
du tuuschst üm
he/se/dat tuusch üm
wi tuuschen üm
ji tuuschen üm
se tuuschen üm
Perfekt:
ik heff ümtuuscht
du hest ümtuuscht
he/se/dat hett ümtuuscht
wi hebbt ümtuuscht
ji hebbt ümtuuscht
se hebbt ümtuuscht
Konjunktiv:
ik tuusch üm
du tuuschst üm
he/se/dat tuusch üm
wi tuuschen üm
ji tuuschen üm
se tuuschen üm
Imperativ:
tuusch üm!
tuuscht üm!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: üm + tuuschen