üm­tuu­schen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈʏmˌtuːʃn̩/
Verb
Silbentrennung: üm·tuu·schen
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
gegen wat anners wesseln
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
üm­tuu­schen
Partizip Perfekt:
üm­tuuscht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik tuusch üm
du tuuschst üm
he/se/dat tuuscht üm
wi tuuscht üm
ji tuuscht üm
se tuuscht üm
Imperfekt:
ik tuusch üm
du tuuschst üm
he/se/dat tuusch üm
wi tuu­schen üm
ji tuu­schen üm
se tuu­schen üm
Perfekt:
ik heff üm­tuuscht
du hest üm­tuuscht
he/se/dat hett üm­tuuscht
wi hebbt üm­tuuscht
ji hebbt üm­tuuscht
se hebbt üm­tuuscht
Konjunktiv:
ik tuusch üm
du tuuschst üm
he/se/dat tuusch üm
wi tuu­schen üm
ji tuu­schen üm
se tuu­schen üm
Imperativ:
tuusch üm!
tuuscht üm!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: üm + tuuschen