üm­tü­deln auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈʏmˌtyː·dəln/
Verb
Silbentrennung: üm·tü·deln
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
wat üm wat winnen
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
üm­tü­deln
Partizip Perfekt:
üm­tü­delt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik tü­del üm
du tü­delst üm
he/se/dat tü­delt üm
wi tü­delt üm
ji tü­delt üm
se tü­delt üm
Imperfekt:
ik tü­del üm
du tü­delst üm
he/se/dat tü­del üm
wi tü­deln üm
ji tü­deln üm
se tü­deln üm
Perfekt:
ik heff üm­tü­delt
du hest üm­tü­delt
he/se/dat hett üm­tü­delt
wi hebbt üm­tü­delt
ji hebbt üm­tü­delt
se hebbt üm­tü­delt
Konjunktiv:
ik tü­del üm
du tü­delst üm
he/se/dat tü­del üm
wi tü­deln üm
ji tü­deln üm
se tü­deln üm
Imperativ:
tü­del üm!
tü­delt üm!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: üm + tüdeln