opsta­peln auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɔpˌstɔː·pəln/
Verb
Silbentrennung: op·sta·peln
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
in en Stapel tohoopleggen
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
opsta­peln
Partizip Perfekt:
opsta­pelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik sta­pel op
du sta­pelst op
he/se/dat sta­pelt op
wi sta­pelt op
ji sta­pelt op
se sta­pelt op
Imperfekt:
ik sta­pel op
du sta­pelst op
he/se/dat sta­pel op
wi sta­peln op
ji sta­peln op
se sta­peln op
Perfekt:
ik heff opsta­pelt
du hest opsta­pelt
he/se/dat hett opsta­pelt
wi hebbt opsta­pelt
ji hebbt opsta­pelt
se hebbt opsta­pelt
Konjunktiv:
ik sta­pel op
du sta­pelst op
he/se/dat sta­pel op
wi sta­peln op
ji sta­peln op
se sta­peln op
Imperativ:
sta­pel op!
sta­pelt op!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: op + stapeln