op­sta­peln op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɔpˌstɔː·pəln/
Verb
Sülven: op·sta·peln
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
op­sta­peln
PPP:
op­sta­pelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik sta­pel op
du sta­pelst op
he/se/dat sta­pelt op
wi sta­pelt op
ji sta­pelt op
se sta­pelt op
Vergangen Tiet:
ik sta­pel op
du sta­pelst op
he/se/dat sta­pel op
wi sta­peln op
ji sta­peln op
se sta­peln op
Perfekt:
ik heff op­sta­pelt
du hest op­sta­pelt
he/se/dat hett op­sta­pelt
wi hebbt op­sta­pelt
ji hebbt op­sta­pelt
se hebbt op­sta­pelt
Kunjunktiv:
ik sta­pel op
du sta­pelst op
he/se/dat sta­pel op
wi sta­peln op
ji sta­peln op
se sta­peln op
Imperativ:
sta­pel op!
sta­pelt op!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: op + stapeln