ver­hö­ren auf Plattdeutsch

Aussprache: /fəɾˈhœɪ̯·ɾən/
Verb
Silbentrennung: ver·hö·ren
[1]
Aufbauwortschatz
sik ~
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
ver­hö­ren
Partizip Perfekt:
ver­höört
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik ver­höör
du ver­höörst
he/se/dat ver­höört
wi ver­höört
ji ver­höört
se ver­höört
Imperfekt:
ik ver­höör
du ver­höörst
he/se/dat ver­höör
wi ver­hö­ren
ji ver­hö­ren
se ver­hö­ren
Perfekt:
ik heff ver­höört
du hest ver­höört
he/se/dat hett ver­höört
wi hebbt ver­höört
ji hebbt ver­höört
se hebbt ver­höört
Konjunktiv:
ik ver­höör
du ver­höörst
he/se/dat ver­höör
wi ver­hö­ren
ji ver­hö­ren
se ver­hö­ren
Imperativ:
ver­höör!
ver­höört!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: ver- + hören