opla­ten auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɔpˌlɔːtn̩/
Verb
Silbentrennung: op·la·ten
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
nich tomaken
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
opla­ten
Partizip Perfekt:
opla­ten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik laat op
du lett­st op
he/se/dat lett op
wi laat op
ji laat op
se laat op
Imperfekt:
ik leet op
du leetst op
he/se/dat leet op
wi le­ten op
ji le­ten op
se le­ten op
Perfekt:
ik heff opla­ten
du hest opla­ten
he/se/dat hett opla­ten
wi hebbt opla­ten
ji hebbt opla­ten
se hebbt opla­ten
Konjunktiv:
ik leet op
du leetst op
he/se/dat leet op
wi le­ten op
ji le­ten op
se le­ten op
Imperativ:
laat op!
laat op!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: op + laten