ut­prö­keln auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈuːtˌpɾøːy̯·kəln/
Verb
Silbentrennung: ut·prö·keln
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
utprökeln
Partizip Perfekt:
utprökelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik prökel ut
du prökelst ut
he/se/dat prökelt ut
wi prökelt ut
ji prökelt ut
se prökelt ut
Imperfekt:
ik prökel ut
du prökelst ut
he/se/dat prökel ut
wi prökeln ut
ji prökeln ut
se prökeln ut
Perfekt:
ik heff utprökelt
du hest utprökelt
he/se/dat hett utprökelt
wi hebbt utprökelt
ji hebbt utprökelt
se hebbt utprökelt
Konjunktiv:
ik prökel ut
du prökelst ut
he/se/dat prökel ut
wi prökeln ut
ji prökeln ut
se prökeln ut
Imperativ:
prökel ut!
prökelt ut!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: ut + prökeln