üm­hö­ren auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈʏmˌhœɪ̯·ɾən/
Verb
Silbentrennung: üm·hö·ren
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
sik bi Gelegenheit kunnig maken
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
üm­hö­ren
Partizip Perfekt:
üm­hoort
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik hoor üm
du hoorst üm
he/se/dat hoort üm
wi hoort üm
ji hoort üm
se hoort üm
Imperfekt:
ik hoor üm
du hoorst üm
he/se/dat hoor üm
wi ho­ren üm
ji ho­ren üm
se ho­ren üm
Perfekt:
ik heff üm­hoort
du hest üm­hoort
he/se/dat hett üm­hoort
wi hebbt üm­hoort
ji hebbt üm­hoort
se hebbt üm­hoort
Konjunktiv:
ik hoor üm
du hoorst üm
he/se/dat hoor üm
wi ho­ren üm
ji ho­ren üm
se ho­ren üm
Imperativ:
hoor üm!
hoort üm!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: üm + hören