toproos­ten auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈtɔu̯ˌpɾɔu̯stn̩/
Verb
Silbentrennung: to·proos·ten
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
toproos­ten
Partizip Perfekt:
toproost
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik proost to
du proostst to
he/se/dat proost to
wi proost to
ji proost to
se proost to
Imperfekt:
ik proost to
du proostst to
he/se/dat proost to
wi proos­ten to
ji proos­ten to
se proos­ten to
Perfekt:
ik heff toproost
du hest toproost
he/se/dat hett toproost
wi hebbt toproost
ji hebbt toproost
se hebbt toproost
Konjunktiv:
ik proost to
du proostst to
he/se/dat proost to
wi proos­ten to
ji proos­ten to
se proos­ten to
Imperativ:
proost to!
proost to!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: to + proost