ö­ver­dü­veln auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈøː·vɐˌdyː·vəln/
Verb
Silbentrennung: ö·ver·dü·veln
[1]
Aufbauwortschatz

Verbformen:

Infinitiv:
ö­ver­dü­veln
Partizip Perfekt:
ö­ver­dü­velt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik ö­ver­dü­vel
du ö­ver­dü­velst
he/se/dat ö­ver­dü­velt
wi ö­ver­dü­velt
ji ö­ver­dü­velt
se ö­ver­dü­velt
Imperfekt:
ik ö­ver­dü­vel
du ö­ver­dü­velst
he/se/dat ö­ver­dü­vel
wi ö­ver­dü­veln
ji ö­ver­dü­veln
se ö­ver­dü­veln
Perfekt:
ik heff ö­ver­dü­velt
du hest ö­ver­dü­velt
he/se/dat hett ö­ver­dü­velt
wi hebbt ö­ver­dü­velt
ji hebbt ö­ver­dü­velt
se hebbt ö­ver­dü­velt
Konjunktiv:
ik ö­ver­dü­vel
du ö­ver­dü­velst
he/se/dat ö­ver­dü­vel
wi ö­ver­dü­veln
ji ö­ver­dü­veln
se ö­ver­dü­veln
Imperativ:
ö­ver­dü­vel!
ö­ver­dü­velt!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: över + Düvel