soor­te­ren auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈzɔu̯ɾ·tɛː·ɾən/
Verb
Silbentrennung: soor·te·ren
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
na en Kennteken ordnen
niederländisch:
englisch:
=
sort
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
soor­te­ren
Partizip Perfekt:
soor­teert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik soor­teer
du soor­teerst
he/se/dat soor­teert
wi soor­teert
ji soor­teert
se soor­teert
Imperfekt:
ik soor­teer
du soor­teerst
he/se/dat soor­teer
wi soor­te­ren
ji soor­te­ren
se soor­te­ren
Perfekt:
ik heff soor­teert
du hest soor­teert
he/se/dat hett soor­teert
wi hebbt soor­teert
ji hebbt soor­teert
se hebbt soor­teert
Konjunktiv:
ik soor­teer
du soor­teerst
he/se/dat soor­teer
wi soor­te­ren
ji soor­te­ren
se soor­te­ren
Imperativ:
soor­teer!
soor­teert!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Soort + -eer