vör­heb­ben auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈføː͡ɐˌhɛbm̩/
Verb
Silbentrennung: vör·heb·ben
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
Beispiele:
Vertell mi ees, wat du vörhest.
[2]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
Beispiele:
He hett de Schött vör.

Verbformen:

Infinitiv:
vörhebben
Partizip Perfekt:
vörhatt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik heff vör
du hest vör
he/se/dat hett vör
wi hebbt vör
ji hebbt vör
se hebbt vör
Imperfekt:
ik harr vör
du harrst vör
he/se/dat harr vör
wi harrn vör
ji harrn vör
se harrn vör
Perfekt:
ik heff vörhatt
du hest vörhatt
he/se/dat hett vörhatt
wi hebbt vörhatt
ji hebbt vörhatt
se hebbt vörhatt
Konjunktiv:
ik harr vör
du harrst vör
he/se/dat harr vör
wi harrn vör
ji harrn vör
se harrn vör
Imperativ:
hebb vör!
hebbt vör!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: vör + hebben