vör­heb­ben auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈføː͡ɐˌhɛbm̩/
Verb
Silbentrennung: vör·heb·ben
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
planen
deutsch:
[2]
Randwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
vörbunnen hebben
deutsch:
Beispiele:
[1] Se hebbt de Schött vör.

Verbformen:

Infinitiv:
vör­heb­ben
Partizip Perfekt:
vör­heb­bt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik hebb vör
du heb­bst vör
he/se/dat heb­bt vör
wi heb­bt vör
ji heb­bt vör
se heb­bt vör
Imperfekt:
ik hebb vör
du heb­bst vör
he/se/dat hebb vör
wi heb­ben vör
ji heb­ben vör
se heb­ben vör
Perfekt:
ik heff vör­heb­bt
du hest vör­heb­bt
he/se/dat hett vör­heb­bt
wi hebbt vör­heb­bt
ji hebbt vör­heb­bt
se hebbt vör­heb­bt
Konjunktiv:
ik hebb vör
du heb­bst vör
he/se/dat hebb vör
wi heb­ben vör
ji heb­ben vör
se heb­ben vör
Imperativ:
hebb vör!
heb­bt vör!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: vör + hebben