anto­cken auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌtɔkn̩/
Verb
Silbentrennung: an·to·cken
[1]
Randwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
locken
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
anto­cken
Partizip Perfekt:
anto­ckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik to­ck an
du to­ckst an
he/se/dat to­ckt an
wi to­ckt an
ji to­ckt an
se to­ckt an
Imperfekt:
ik to­ck an
du to­ckst an
he/se/dat to­ck an
wi to­cken an
ji to­cken an
se to­cken an
Perfekt:
ik heff anto­ckt
du hest anto­ckt
he/se/dat hett anto­ckt
wi hebbt anto­ckt
ji hebbt anto­ckt
se hebbt anto­ckt
Konjunktiv:
ik to­ck an
du to­ckst an
he/se/dat to­ck an
wi to­cken an
ji to­cken an
se to­cken an
Imperativ:
to­ck an!
to­ckt an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + tocken