vör­kau­en auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈføː͡ɐˌkaʊ̯·ən/
Verb
Silbentrennung: vör·kau·en
[1]
Aufbauwortschatz
Figurativ
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
Beispiele:

Verbformen:

Infinitiv:
vörkauen
Partizip Perfekt:
vörkaut
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik kau vör
du kaust vör
he/se/dat kaut vör
wi kaut vör
ji kaut vör
se kaut vör
Imperfekt:
ik kau vör
du kaust vör
he/se/dat kau vör
wi kaun vör
ji kaun vör
se kaun vör
Perfekt:
ik heff vörkaut
du hest vörkaut
he/se/dat hett vörkaut
wi hebbt vörkaut
ji hebbt vörkaut
se hebbt vörkaut
Konjunktiv:
ik kau vör
du kaust vör
he/se/dat kau vör
wi kaun vör
ji kaun vör
se kaun vör
Imperativ:
kau vör!
kaut vör!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: vör + kauen