fla­ckern auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈfla·kɐn/
Verb
Silbentrennung: fla·ckern
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
fla­ckern
Partizip Perfekt:
fla­ckert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik fla­cker
du fla­ckerst
he/se/dat fla­ckert
wi fla­ckert
ji fla­ckert
se fla­ckert
Imperfekt:
ik fla­cker
du fla­ckerst
he/se/dat fla­cker
wi fla­ckern
ji fla­ckern
se fla­ckern
Perfekt:
ik heff fla­ckert
du hest fla­ckert
he/se/dat hett fla­ckert
wi hebbt fla­ckert
ji hebbt fla­ckert
se hebbt fla­ckert
Konjunktiv:
ik fla­cker
du fla­ckerst
he/se/dat fla­cker
wi fla­ckern
ji fla­ckern
se fla­ckern
Imperativ:
fla­cker!
fla­ckert!