flu­ckern auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈflʊ·kɐn/
Verb
Silbentrennung: flu·ckern
[1]
Aufbauwortschatz
deutsch:
niederländisch:
englisch:
Beispiele:
De Kars fluckert so dull.

Verbformen:

Infinitiv:
flu­ckern
Partizip Perfekt:
flu­ckert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik flu­cker
du flu­ckerst
he/se/dat flu­ckert
wi flu­ckert
ji flu­ckert
se flu­ckert
Imperfekt:
ik flu­cker
du flu­ckerst
he/se/dat flu­cker
wi flu­ckern
ji flu­ckern
se flu­ckern
Perfekt:
ik heff flu­ckert
du hest flu­ckert
he/se/dat hett flu­ckert
wi hebbt flu­ckert
ji hebbt flu­ckert
se hebbt flu­ckert
Konjunktiv:
ik flu­cker
du flu­ckerst
he/se/dat flu­cker
wi flu­ckern
ji flu­ckern
se flu­ckern
Imperativ:
flu­cker!
flu­ckert!