fla­ckern op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈfla·kɐn/
Verb
Sülven: fla·ckern
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
flackern
PPP:
flackert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik flacker
du flackerst
he/se/dat flackert
wi flackert
ji flackert
se flackert
Vergangen Tiet:
ik flacker
du flackerst
he/se/dat flacker
wi flackern
ji flackern
se flackern
Perfekt:
ik heff flackert
du hest flackert
he/se/dat hett flackert
wi hebbt flackert
ji hebbt flackert
se hebbt flackert
Kunjunktiv:
ik flacker
du flackerst
he/se/dat flacker
wi flackern
ji flackern
se flackern
Imperativ:
flacker!
flackert!