anween auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌvɛːn/
Verb
Silbentrennung: an·ween
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
aktiv ween
deutsch:
Beispiele:
[1] Ist dat Füür al an?
[2]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
fast ween an wat
deutsch:
Beispiele:
[1] Arger di man nich, dien Kopp ist dor noch an, so slimm is 't nich.

Verbformen:

Infinitiv:
anween
Partizip Perfekt:
anween
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik bün an
du büstst an
he/se/dat ist an
wi sünd an
ji sünd an
se sünd an
Imperfekt:
ik weer an
du weerst an
he/se/dat weer an
wi we­ren an
ji we­ren an
se we­ren an
Perfekt:
ik bün anween
du büst anween
he/se/dat is anween
wi sünd anween
ji sünd anween
se sünd anween
Konjunktiv:
ik weer an
du weerst an
he/se/dat weer an
wi we­ren an
ji we­ren an
se we­ren an
Imperativ:
wees an!
weest an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + ween