e­keln auf Plattdeutsch

Aussprache: /ɛː·kəln/ 🔊︎
Verb
Silbentrennung: e·keln
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
groten Wedderwillen wiesen
deutsch:
=
ekeln

Verbformen:

Infinitiv:
e­keln
Partizip Perfekt:
e­kelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik e­kel
du e­kelst
he/se/dat e­kelt
wi e­kelt
ji e­kelt
se e­kelt
Imperfekt:
ik e­kel
du e­kelst
he/se/dat e­kel
wi e­keln
ji e­keln
se e­keln
Perfekt:
ik heff e­kelt
du hest e­kelt
he/se/dat hett e­kelt
wi hebbt e­kelt
ji hebbt e­kelt
se hebbt e­kelt
Konjunktiv:
ik e­kel
du e­kelst
he/se/dat e­kel
wi e­keln
ji e­keln
se e­keln
Imperativ:
e­kel!
e­kelt!