dul­l­köp­pen auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈdʊlˌkœpm̩/
Verb
Silbentrennung: dul·l·köp·pen
[1]
Randwortschatz

Verbformen:

Infinitiv:
dullköppen
Partizip Perfekt:
dullköppt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik dullköpp
du dullköppst
he/se/dat dullköppt
wi dullköppt
ji dullköppt
se dullköppt
Imperfekt:
ik dullköpp
du dullköppst
he/se/dat dullköpp
wi dullköppen
ji dullköppen
se dullköppen
Perfekt:
ik heff dullköppt
du hest dullköppt
he/se/dat hett dullköppt
wi hebbt dullköppt
ji hebbt dullköppt
se hebbt dullköppt
Konjunktiv:
ik dullköpp
du dullköppst
he/se/dat dullköpp
wi dullköppen
ji dullköppen
se dullköppen
Imperativ:
dullköpp!
dullköppt!

Etymologie:

Wort abgeleitet von: Dullkopp