dul­l­köp­pen in het Nedersaksisch

Uitspraak in het Plat: /ˈdʊlˌkœpm̩/
werkwoord
Afbreking: dul·l·köp·pen
[1]
perifere woordenschat

Werkwoordvormen:

infinitief:
dullköppen
voltooid deelwoord:
dullköppt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
tegenwoordig:
ik dullköpp
du dullköppst
he/se/dat dullköppt
wi dullköppt
ji dullköppt
se dullköppt
verleden:
ik dullköpp
du dullköppst
he/se/dat dullköpp
wi dullköppen
ji dullköppen
se dullköppen
voltooid:
ik heff dullköppt
du hest dullköppt
he/se/dat hett dullköppt
wi hebbt dullköppt
ji hebbt dullköppt
se hebbt dullköppt
conjunctief:
ik dullköpp
du dullköppst
he/se/dat dullköpp
wi dullköppen
ji dullköppen
se dullköppen
imperatief:
dullköpp!
dullköppt!

Etymologie:

Woord afleidt van: Dullkopp