af­kröp­pen auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈafˌkɾœpm̩/
Verb
Silbentrennung: af·kröp·pen
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
afkröppen
Partizip Perfekt:
afkröppt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik kröpp af
du kröppst af
he/se/dat kröppt af
wi kröppt af
ji kröppt af
se kröppt af
Imperfekt:
ik kröpp af
du kröppst af
he/se/dat kröpp af
wi kröppen af
ji kröppen af
se kröppen af
Perfekt:
ik heff afkröppt
du hest afkröppt
he/se/dat hett afkröppt
wi hebbt afkröppt
ji hebbt afkröppt
se hebbt afkröppt
Konjunktiv:
ik kröpp af
du kröppst af
he/se/dat kröpp af
wi kröppen af
ji kröppen af
se kröppen af
Imperativ:
kröpp af!
kröppt af!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: af + kröppen