wrö­ten auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈvɾøːy̯tn̩/
Verb
Silbentrennung: wrö·ten
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:
dig

Verbformen:

Infinitiv:
wröten
Partizip Perfekt:
wrööt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik wrööt
du wröötst
he/se/dat wrööt
wi wrööt
ji wrööt
se wrööt
Imperfekt:
ik wrööt
du wröötst
he/se/dat wrööt
wi wröten
ji wröten
se wröten
Perfekt:
ik heff wrööt
du hest wrööt
he/se/dat hett wrööt
wi hebbt wrööt
ji hebbt wrööt
se hebbt wrööt
Konjunktiv:
ik wrööt
du wröötst
he/se/dat wrööt
wi wröten
ji wröten
se wröten
Imperativ:
wrööt!
wrööt!

Etymologie:

Wort abgeleitet von: Wroot