rüm­lig­gen auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈɾʏmˌlɪɡn̩/
Verb
Silbentrennung: rüm·lig·gen
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
rümliggen
Partizip Perfekt:
rümlegen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik ligg rüm
du liggst rüm
he/se/dat liggt rüm
wi liggt rüm
ji liggt rüm
se liggt rüm
Imperfekt:
ik leeg rüm
du leegst rüm
he/se/dat leeg rüm
wi legen rüm
ji legen rüm
se legen rüm
Perfekt:
ik heff rümlegen
du hest rümlegen
he/se/dat hett rümlegen
wi hebbt rümlegen
ji hebbt rümlegen
se hebbt rümlegen
Konjunktiv:
ik leeg rüm
du leegst rüm
he/se/dat leeg rüm
wi legen rüm
ji legen rüm
se legen rüm
Imperativ:
ligg rüm!
liggt rüm!
Infinitiv:
rümliggen
Partizip Perfekt:
rümlegen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik ligg rüm
du liggst rüm
he/se/dat liggt rüm
wi liggt rüm
ji liggt rüm
se liggt rüm
Imperfekt:
ik lagg rüm
du laggst rüm
he/se/dat lagg rüm
wi laggen rüm
ji laggen rüm
se laggen rüm
Perfekt:
ik heff rümlegen
du hest rümlegen
he/se/dat hett rümlegen
wi hebbt rümlegen
ji hebbt rümlegen
se hebbt rümlegen
Konjunktiv:
ik lagg rüm
du laggst rüm
he/se/dat lagg rüm
wi laggen rüm
ji laggen rüm
se laggen rüm
Imperativ:
ligg rüm!
liggt rüm!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: rüm + liggen