rüm­lig­gen op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈɾʏmˌlɪɡn̩/
Verb
Sülven: rüm·lig·gen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
rümliggen
PPP:
rümlegen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik ligg rüm
du liggst rüm
he/se/dat liggt rüm
wi liggt rüm
ji liggt rüm
se liggt rüm
Vergangen Tiet:
ik leeg rüm
du leegst rüm
he/se/dat leeg rüm
wi legen rüm
ji legen rüm
se legen rüm
Perfekt:
ik heff rümlegen
du hest rümlegen
he/se/dat hett rümlegen
wi hebbt rümlegen
ji hebbt rümlegen
se hebbt rümlegen
Kunjunktiv:
ik leeg rüm
du leegst rüm
he/se/dat leeg rüm
wi legen rüm
ji legen rüm
se legen rüm
Imperativ:
ligg rüm!
liggt rüm!
Infinitiv:
rümliggen
PPP:
rümlegen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik ligg rüm
du liggst rüm
he/se/dat liggt rüm
wi liggt rüm
ji liggt rüm
se liggt rüm
Vergangen Tiet:
ik lagg rüm
du laggst rüm
he/se/dat lagg rüm
wi laggen rüm
ji laggen rüm
se laggen rüm
Perfekt:
ik heff rümlegen
du hest rümlegen
he/se/dat hett rümlegen
wi hebbt rümlegen
ji hebbt rümlegen
se hebbt rümlegen
Kunjunktiv:
ik lagg rüm
du laggst rüm
he/se/dat lagg rüm
wi laggen rüm
ji laggen rüm
se laggen rüm
Imperativ:
ligg rüm!
liggt rüm!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: rüm + liggen