an­kar­ven auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈanˌka͡ɐm̩/
Verb
Silbentrennung: an·kar·ven
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:

Verbformen:

Infinitiv:
ankarven
Partizip Perfekt:
ankarvt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik karv an
du karvst an
he/se/dat karvt an
wi karvt an
ji karvt an
se karvt an
Imperfekt:
ik karv an
du karvst an
he/se/dat karv an
wi karven an
ji karven an
se karven an
Perfekt:
ik heff ankarvt
du hest ankarvt
he/se/dat hett ankarvt
wi hebbt ankarvt
ji hebbt ankarvt
se hebbt ankarvt
Konjunktiv:
ik karv an
du karvst an
he/se/dat karv an
wi karven an
ji karven an
se karven an
Imperativ:
karv an!
karvt an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + karven