üm­wi­ckeln auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈʏmˌvɪ·kəln/
Verb
Silbentrennung: üm·wi·ckeln
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
Beispiele:
Wi hebbt dor lieks en Verband ümwickelt.

Verbformen:

Infinitiv:
üm­wi­ckeln
Partizip Perfekt:
üm­wi­ckelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik wi­ckel üm
du wi­ckelst üm
he/se/dat wi­ckelt üm
wi wi­ckelt üm
ji wi­ckelt üm
se wi­ckelt üm
Imperfekt:
ik wi­ckel üm
du wi­ckelst üm
he/se/dat wi­ckel üm
wi wi­ckeln üm
ji wi­ckeln üm
se wi­ckeln üm
Perfekt:
ik heff üm­wi­ckelt
du hest üm­wi­ckelt
he/se/dat hett üm­wi­ckelt
wi hebbt üm­wi­ckelt
ji hebbt üm­wi­ckelt
se hebbt üm­wi­ckelt
Konjunktiv:
ik wi­ckel üm
du wi­ckelst üm
he/se/dat wi­ckel üm
wi wi­ckeln üm
ji wi­ckeln üm
se wi­ckeln üm
Imperativ:
wi­ckel üm!
wi­ckelt üm!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: üm + wickeln