mang­fum­meln auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈmankˌfʊ·məln/
Verb
Silbentrennung: mang·fum·meln
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
bi wat mit rümfummeln

Verbformen:

Infinitiv:
mang­fum­meln
Partizip Perfekt:
mang­fum­melt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik fum­mel mang
du fum­melst mang
he/se/dat fum­melt mang
wi fum­melt mang
ji fum­melt mang
se fum­melt mang
Imperfekt:
ik fum­mel mang
du fum­melst mang
he/se/dat fum­mel mang
wi fum­meln mang
ji fum­meln mang
se fum­meln mang
Perfekt:
ik heff mang­fum­melt
du hest mang­fum­melt
he/se/dat hett mang­fum­melt
wi hebbt mang­fum­melt
ji hebbt mang­fum­melt
se hebbt mang­fum­melt
Konjunktiv:
ik fum­mel mang
du fum­melst mang
he/se/dat fum­mel mang
wi fum­meln mang
ji fum­meln mang
se fum­meln mang
Imperativ:
fum­mel mang!
fum­melt mang!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: mang + fummeln